บทที่ 132

แอเดเลด

อากาศยามค่ำคืนในฤดูใบไม้ร่วงนั้นหนาวเหน็บจนแทรกซึมเข้าสู่กระดูก ขณะที่ข้ายืนอยู่ข้างรถม้าคันกว้าง ทอดสายตามองภาพเงาของป้อมไลแคนดอร์ที่อยู่ห่างไกลออกไป ดวงจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า สาดแสงสีเงินเยียบเย็นลงมาอาบไล้ทุกสรรพสิ่ง ยิ่งขับเน้นให้การจากลานี้เศร้าสร้อยยิ่งขึ้น ครั้งหนึ่ง ป้อมป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ